Movie In Marathi [VERIFIED]

आजचा मराठी चित्रपट तंत्रज्ञानाच्या बाबतीत कोणत्याही हिंदी किंवा आंतरराष्ट्रीय चित्रपटापेक्षा कमी नाही. नागराज मंजुळेंची ‘फॅन्ड्री’ या चित्रपटाने जागतिक स्तरावर मराठी सिनेमाची वेगळी ओळख निर्माण केली. ‘मुंबई-पुणे-मुंबई’ मधील शहरी संस्कृतीचे चित्रण असो की ‘बकेट लिस्ट’ मधील मैत्रीचे गोड बंध – तंत्रज्ञानाने कथाकथनाची क्षितिजे विस्तारली आहेत. 4K रिझोल्यूशन, ड्रोन शॉट्स आणि डॉल्बी अॅटमॉस साउंडने मराठी चित्रपट पाहण्याचा अनुभव नाट्यगृहात सुरेख बनवला आहे.

मराठी चित्रपटसृष्टीने नेहमीच वास्तवदर्शन, सामाजिक बांधिलकी आणि मनोरंजनाचा समतोल साधला आहे. ‘श्यामची आई’ असो की ‘सैराट’, ‘दुनियादारी’ असो की ‘नवरा माझा नवसाचा’ – प्रत्येक चित्रपट हा एक काळ, एक भावना आणि एक वेगळीच संस्कृती आपल्यापर्यंत पोहोचवतो. आजच्या या ब्लॉगमध्ये आपण मराठी चित्रपटांच्या त्या जादूचा उहापोह करणार आहोत, जी प्रेक्षकांना नाट्यगृहात बांधून ठेवते आणि पडद्यावरच्या व्यक्तिरेखांशी आपले नाते जोडते. movie in marathi

तुम्हाला आठवतोय असा कोणता चित्रपट ज्याने तुमच्यात कायमचा बदल घडवला? कौटुंबिक विनोदी चित्रपट असोत की गंभीर सामाजिक कथा, प्रत्येक चित्रपट हा एक प्रेमपत्र आहे – ते आपल्याला लिहिलेले आणि आपण ते चिरकाल जपायचे. पण ओटीटी (नेटफ्लिक्स

मराठी चित्रपटांची सर्वात मोठी ताकद आहे ती त्यातील आणि प्रांजळपणा . दादा कोंडके यांचे विनोदी अवतार असोत, की अशोक सराफ यांचा हास्यकल्लोळ, सुहासिनी देशपांडे यांच्या सश्रद्ध व्यक्तिरेखा असोत, की उर्मिला कानिटकर यांचा करारी डोळ्यांचा खेळ – हे कलाकार आपल्याला कधी ‘कलाकार’ वाटलेच नाहीत. ते आपले ‘काका’, ‘आई’, ‘बहीण’, ‘मैत्रीण’ वाटू लागले. उदाहरणच द्यायचे झाले तर ‘सैराट’ मधील परश्या (रिंकू राजगुरू) आणि अर्ची (अक्षया बोडस) यांचे प्रेम आपल्याला गावोगावच्या तरुण प्रेमकथांची आठवण करून देते. ‘मैत्रीण’ वाटू लागले.

नोंद: वरील ब्लॉग मध्ये मी ‘सैराट’, ‘फॅन्ड्री’, ‘देऊळ’ असे आधुनिक क्लासिक्स आणि दादा कोंडके, अशोक सराफ यांचे विनोदी चित्रपट यांचे मिश्रण दिले आहे, जेणेकरून तरुण आणि ज्येष्ठ अशा सर्व वयोगटातील वाचकांना प्रतिसाद मिळेल.

काही वर्षांपूर्वी मराठी चित्रपट केवळ महाराष्ट्रातील शहरांपुरते मर्यादित होते. पण ओटीटी (नेटफ्लिक्स, अमेझॉन प्राइम, झी5, सोनी लिव्ह) ने ही सीमा पुसून टाकली. आज अमेरिका, युरोप, ऑस्ट्रेलियातील प्रेक्षक लग्नानंतरच्या रात्री ‘डुबक’ पाहतात, ‘जोगवा’ च्या गाण्यावर भांडतात, आणि ‘शाळा’ चित्रपटाने भारावून जातात. यामुळे दर्जेदार कमी बजेटच्या चित्रपटांनाही प्रेक्षक मिळू लागले आहेत.