നമ്മുടെ മനസ്സുകളിൽ രണ്ട് അമ്മമാരുണ്ട്. ഒന്ന്, പകൽ വെളിച്ചത്തിലെ അമ്മ – പാലും കറിയും തരുന്നവൾ, വാത്സല്യത്തിന്റെ പൊതിയും ശാസനയുടെ ചൂലും ഏന്തുന്നവൾ. മറ്റേ അമ്മ, രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയിൽ, നിഷിദ്ധമായ ‘കമ്പി കഥകളുടെ’ ഇരുണ്ട ലോകത്ത് ജനിക്കുന്നവൾ.
ഈ കഥകളിലെ ‘അമ്മ’, യഥാർത്ഥ അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ദാഹമാണോ? അതോ നമുക്ക് ലഭിക്കാതെ പോയ ആ സമ്പൂർണ്ണ സ്വീകാര്യതയുടെ വികൃത രൂപമാണോ? സ്നേഹത്തിന്റെ അതിർവരമ്പുകൾ പോലും തകർക്കുന്ന ഒരു ലയനം. kambi kadha malayalam amma
Why is the reader's mind drawn to a fantasy of 'Mother' that is entirely different? Perhaps it's not just a perversion. Our culture places 'Amma' on a superhuman pedestal, denying her youth and desire. The mother in these stories steps down from that pedestal. She has wants. She is sometimes weak, sometimes the owner of her own body. Why is the reader's mind drawn to a
This fantasy is perhaps a distorted form of that deep craving for complete acceptance. But ironically, the deeper one goes into this fantasy, the further one drifts from the real mother. One is the truth that gave you life; the other is a symbol created by the mind." born in the lonely night
ഒരുപക്ഷേ, അത് കേവലം വൈകൃതമല്ല. നമ്മുടെ സംസ്കാരം ‘അമ്മ’ എന്ന വ്യക്തിയെ അമാനുഷികമായ ഒരു പീഠത്തിലേക്ക് ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു. യൗവനവും കാമവും അവർക്ക് നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ കമ്പി കഥകളിലെ അമ്മ, ആ പീഠത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നു. അവൾക്ക് ആഗ്രഹങ്ങളുണ്ട്. അവൾ ചിലപ്പോൾ ദുർബലയാകുന്നു, ചിലപ്പോൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥയാകുന്നു.
"There are two mothers in our minds. The mother of daylight – the giver of food, the embodiment of care. And the other mother, born in the lonely night, within the forbidden world of 'Kambi Kadhas.'